Zoals velen onder jullie wel al weten zijn Veerle en ik aan het bouwen in de Sergeant Segersstraat te Izegem. Vaak hadden wij ons afgevraagd van waar komt die straatnaam nu eigenlijk. Wie is Sergeant Segers? Waarom hebben ze in godsnaam een straat genoemd naar een sergeant… Er zijn nu éénmaal zoveel? Zou hij heldhaftige dingen hebben gedaan in onze streek – in onze straat? Op internet konden we er nergens iets over terugvinden.
Tot er enkele weken terug een uitgebreid antwoord is opgekomen. Namelijk door het programma ‘Goeie vrijdag‘ op Eén. Enkele dagen voor de uitzending van ‘Goeie vrijdag’ werd ik via e-mail gecontacteerd door de kleinzoon van Sergeant Segers. Hij wist me te vertellen dat hij een vraag had ingediend voor de verfilming van zijn dagboek en dat dit ging uitgezonden worden. (Via mijn blog was hij te weten gekomen dat wij aan het bouwen zijn in Sergeant Segersstraat). Sergeant Segers hield namelijk een dagboek bij over zijn dagen in de oorlog. Dit dagboek heeft zijn kleinzoon in zijn bezit. De verfilming van het dagboek kan u hier vinden:
Prachtige documentaire. Heel mooi gedaan. Nu we ook de achtergrond weten van Sergeant Segers en na het zien van deze verfilming zijn wij trots te wonen in de Sergeant Segersstraat!
De laatste week kon je er niet naast kijken, het stond in iedere krant, op elk reclameblaadje, op hun website dat de eerste 100 klanten bij de opening van de nieuwe Krefel winkel te Izegem een gratis stofzuiger kregen. De opening was voorzien voor om 9uur ‘s ochtends. Voorwaarde was wel dat je maximum 1 per familie mocht meenemen en één per adres.
Veerle en ik hadden al paar keer getwijfeld of we ook niet zouden gaan, onze domicilie staat momenteel van ons beiden toch nog thuis en dan konden wij op het gemak 2 stofzuigers meepakken. Vrijdagavond hebben we dan beslist om onze wekker om 7uur ‘s ochtends te zetten en het er op te wagen. Zaterdagochtend om 7uur loopt die wekker af en we hadden eigenlijk alle 2 geen zin om op te staan, de gedachte van we zijn toch al te laat spookte continu door ons hoofd. Na enkele minuten wikken en wegen dan toch de knoop doorgehakt en beslist om het erop te wagen. Na klein kwartiertje zijn we daar aangekomen om 7u20. Snel aan de rij wachtenden gevraagd of er nog plaats was en inderdaad er was nog plaats. Volgens hun telling waren we nummer 70 en 71. Zalig
En daar stonden we dan nog voor 1u45min te wachten. Voor 2 gratis stofzuigers van 100eur/stuk. Het was eigenlijk best wel nog leuk wachten in de rij, veel Izegemnaars waar je keer een klapke kunt meeslaan want iedereen staat er voor hetzelfde. Door Krefel kregen we ook gratis koffie aangeboden dus het was best nog gezellig. Als er 100 man was had je wel een paar ontgoochelde mensen maar ja, it’s part of the game.
Om 9uur konden wij ook naar binnen gaan achter onze cadeau’s. Veerle met haar adres en ik met mijn adres, met als resultaat dat we naar buiten konden komen met 2 stofzuigers. Mijn auto stond net geparkeerd voor de ingang van de Krefel op de parking. De volledige lijn wachtenden (die te laat waren) stonden dus te kijken naar ons en we kregen dan ook al snel een hoop verwijten naar onze kop dat we niet eerlijk waren in het spel. Iedereen dacht natuurlijk dat we samenwonend waren en dat we eigenlijk de spelregels omzeild hadden. Nu, we hebben het niet aan ons hart laten komen. Als zij er ook geweest waren om 7u20 dan hadden ze ook één gehad
Onze aanwinst! Twee schone stofzuigers ter waarde van 100eur/stuk. Zijt maar gerust dat ze goed van pas zullen komen op den bouw! Bedankt Krefel en als jullie nog eens zo’n actie doen mogen jullie het altijd laten weten
Om maar met de deur in huis te vallen. We hebben een ‘nieuwe’ (een occasie) auto gekocht. Namelijk een Opel Astra.
De reden waarom we nu precies een andere auto gekocht hebben is dat mijn Golf 3 (bouwjaar 1993) niet meer door de keuring geraakte. Door corrosie aan de onderkant van de carrosserie tot het besluit gekomen dat er teveel kosten aan de auto waren om hem nog vlot door de keuring te krijgen. Na het raadplegen van enkele garagisten werd de kostprijs van de herstelling op snel 750 á 1000eur geschat. Voor een wagen van bouwjaar 1993 en met 280.000km op de teller leek me zo’n hoge kost teveel van het goede. Probleem is ook dat je nog niet zeker bent dat je na de herstellingen wel door de keuring geraakt (voor hetzelfde geld heb je volgend jaar weer problemen en dan begint alles opnieuw).
Dan maar het besluit genomen om hem te gaan verkopen op de automarkt. Vorige week zondagvoormiddag ben ik samen met Veerle naar de automarkt aan de Euroshop te Roeselare geweest en heb daar dan mijn wagen te koop gesteld. Na een groot kwartier en enkele harde onderhandelingen was hij verkocht aan enkele vreemdelingen voor export. Bye bye autootje. :’( Stel het goed daar in Afrika!
Daar stond ik dan zonder wagen. Afgecoupeerd van alles. Nog een geluk dat het schoolvakantie was zodat ik de auto van mijn ouders kon gebruiken. Nu dat is niet echt praktisch want een auto is nu éénmaal onmisbaar. Via Veerle ben ik dan op een occassie terecht gekomen namelijk onderstaande Opel Astra. Na een testrit en een prijs onderhandeling over gegaan tot de aankoop. Woensdagavond mocht ik mijn wagen gaan afhalen. Een serieuze verbetering moet ik zeggen.
Vorige week vrijdag zijn we naar Milk Inc – Blackout geweest! Het was opnieuw een schitterend concert. Hieronder dan ook enkele videofilmkes genomen met het fototoestel/camera van Wouter.
Het is nu 3 jaar na elkaar dat we telkens gaan zien en we blijven onder de indruk! Volgend jaar opnieuw?
Zoals velen onder jullie wel weten hebben Wouter en Ruth de voorbij 3 weken een rondreis gemaakt in de USA. Op het einde van hun reis gaan ze altijd naar NY omdat vrienden van hen daar wonen. Deze week was er ook het VN congres in NY en het moet nu juist lukken dat ze net Yves Leterme tegen het lijf zijn gelopen .
Zoals velen wel weten was ik enkele jaren aan een stuk admin van ICT-Blue. Nu velen onder jullie weten waarschijnlijk niet wat ICT-Blue is maar dat is dus het volgende:
ICT-Blue is een studentenwebsite voor en door studenten aan het KaHo Sint-Lieven. Door middel van een forum en een wiki brengen we studenten dichter bij elkaar. Het is dan ook geen geheim dat ICT-Blue de ideale leidraad is door gans uw opleiding binnen het KaHo.
Het is zo de ‘mode’ om bij uw afscheid een afscheidsbrief te schrijven en die ging als volgt:
Beste Blue’ers
Na al enkele maanden van inactiviteit op ICT-Blue is mijn tijd om een stap achteruit te zetten aangekomen. De status van retired-Admin roept mij. Ik heb het volste vertrouwen in de andere admins en weet zeker dat ze dit heel goed zullen. Op mijn steun zullen ze altijd kunnen blijven rekenen. :Y
Toch wil ik jullie allen bedanken voor deze mooie periode. Ik ben nu 5 jaar (sinds 21/10/2004) lid van ICT-Blue. Het eerste jaar had ik maar een bericht of 10 geplaatst, maar daar kwam al snel verandering in bij het school lopen op het KaHo. Tijdens LAN7 ben ik aangesproken geweest door Don Ardonio met de vraag of ik geen admin van ICT-Blue wou worden. Met veel goeie moed heb ik deze job aangenomen. In het begin moest ik mijn weg zoeken maar na verloop van tijd liep alles op wieltjes. Wie heeft er daar geen last van in het begin . Mede dankzij de hulp van Samp en Fuss had ik vlug de knepen van het vak onder de knie.
Het opzetten van de GameEvents, het maken van een nieuwe website, het beheer van de blue-rekening, opstarten van de bedrijfsbezoeken samen met Fijs het zijn maar enkele van de zaken die we samen met de admins van ICT-Blue hebben kunnen verwezenlijken.
Dat ik soms (niet altijd ) gene gemakkelijken ben heb ik altijd geweten, het was dus niet altijd rozegeur en maneschijn. ICT-Blue is een klein bedrijf waar er vaak beslissingen moeten worden genomen. Soms met onverwachte gevolgen en discussies als resultaat. Gelukkig waren er goeie admins en docenten rondom mij die me snel terug op het juiste spoor konden zetten. Dit heeft enkel en alleen maar bijgedragen tot een betere forum, een betere ICT-Blue.
Als je zo’n lange periode met hart en ziel hier hebt rondgelopen is het ook moeilijk om er een punt achter te zetten. Dat is waarschijnlijk ook de rede waarom ik hier nog zolang heb rondgelopen na mijn 3jaar KaHo. >:) Van één ding ben ik toch héél zeker en dat is dat NiFkE, EmP en qwaxys dat verschrikkelijk goed zullen doen. Na 5 jaar kijk ik terug op een hele mooie periode uit mijn leven. Deze periode is weliswaar vandaag niet afgelopen maar ik zal ze hoogstwaarschijnlijk toch anders beleven. Het huisje-tuintje leven lacht me toe en staat vlak voor de deur. ICT-Blue heeft voor mij op veel vlakken deuren geopend. Ik zal jullie zeker en vast nog wel eens zien op de feestjes en op één of ander GameEvent.
Er zijn zoveel mensen dat ik zou willen bedanken maar ik weet niet waar te beginnen. Dus bedank ik jullie allemaal
Om af te sluiten zou ik zeggen: succes aan de huidige admins en crew, en bedankt voor de mooie tijd!!
Oh, ik was het bijna vergeten te zeggen maar ik heb gewonnen met een wedstrijd! Jep, eindelijk eens .
Als prijs heb ik 4 gratis tickets gekregen voor het filmfestival van Oostende met een film naar keuze. Lucky me! Om te winnen moest je eigenlijk gewoon antwoorden op de vraag van @Kinepoliswie de hoofdgast is van het filmfestival?Het antwoord was Maurice Engelen en hoera ik was bij de winnaars . Hierbij gaat mijn dank uit naar Google voor het geven van het antwoord op de vraag van @Kinepolis en naar mezelf die het juiste antwoord heeft gegeven. Ondertussen zijn de tickets ook bij mij thuis aangekomen.
Naar welke film we zaterdag gaan kijken staat ook al vast! Het zal ‘The Hurt Locker’ worden met volgende trailer:
Ik kijk er al naar uit en nogmaal bedankt @Kinepolis!
Vorige week (van 25juli tot 2augustus) zijn Veerle en ik op reis geweest naar Feriolo. Feriolo ligt in Italië aan het Lago Maggiore. Veerle haar ouders waren daar voor 3 weken en wij zijn voor één week achter geweest. We zijn vertrokken met het vliegtuig uit Zaventem naar Malpensa (Milaan). We hadden een vlucht geboekt bij EasyJet voor 88 euro per persoon heen en terug. Voor de prijs moesten we het zeker niet laten. De ouders van Veerle stonden ons op te wachten en zo zijn we in een kleine 6uur ter bestemming geraakt. Mijn eerste ervaringen als kampeerder waren een beetje onwennig. Mijn weg zoeken naar de sanitaire voorzieningen, kennis maken met de 100′den hollanders. Genieten van het weer, tentje bekijken, pintje drinken. Alles viel zeer goed mee. Na enkele dagen geraak je gewend aan de omstandigheden en pas je u ook aan. ‘s Nachts wel een paar keer moeten vluchten omdat het binnen regende in het tentje maar al bij al zonder veel erg . Het kan daar blijkbaar serieus donderen in de bergen.
